برعم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برعم . [ ب ُ ع ُ ] (ع اِ) بُرعمة. بُرعومه . بُرعوم . غلاف میوه ٔ درخت . (منتهی الارب ). پوست گل . (مهذب الاسماء) (آنندراج ). غلاف گل . (مهذب الاسماء). ◄ شکوفه یا غنچه ٔ ناشکفته . ج، براعیم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). شکوفه ٔ درخت پیش از آنکه بازشکفد. (مهذب الاسماء). و رجوع به مترادفات کلمه شود.