برصاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برصاء.[ ب َ ] (ع ص ) تأنیث أبرص . زن مبتلا به مرض پیسی . ♦ حیة برصاء ؛مار پیسه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ ارض برصاء؛ زمین گیاه چریده . (آنندراج ) (منتهی الارب ). ◄ (اِخ ) لقب مادر شبیب شاعر و نام او امامة یا قرصافة بود.