برشته کشیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برشته کشیدن . [ ب ِ رِ ت َ / ت ِ ک َ / ک ِ دَ ](مص مرکب ) منظم کردن . منظم ساختن . ◄ بنظم درآوردن . بند کردن، چنانکه دانه های جواهر در گردن بند یا تسبیح : ز عمر بهره همین گشت مر مرا که بشعر برشته میکشم این زر و در و مرجان را. ناصرخسرو. ♦ برشته ٔ نظم کشیدن ؛ نظم کردن . سرودن . شعر گفتن . منظوم ساختن . ۩ منظم ساختن . منظم گرداندن . تنظیم کردن . برشته کشیدن . تعکیف . (منتهی الارب ).