برسختن

برسختن . [ ب َ س َ ت َ] (مص مرکب ) سختن . سنجیدن . عیار گرفتن : ز بس برسختن زرش بجای مادحان هزمان ز کپان بگسلد ناره ز شاهین بگسلد پله . فرخی . ذهن تو و سنگ تو بمقدار حقیقت برسخت همه ٔ فایده ٔ روح بمعیار. سنایی . چو برسختم اندیشه ٔ کارخویش همین گوشه دیدم سزاوار خویش . نظامی . و رجوع به سختن شود.