برتافته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برتافته . [ ب َ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) نعت مفعولی مرکب از برتافتن . رجوع به برتافتن و تافتن شود: عقلاء؛ شتر ماده ٔ برتافته پای . (منتهی الارب ). ♦ برتافته شدن ؛ خشمگین شدن . رجوع به تافته شدن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برتافته . [ ب َ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) نعت مفعولی مرکب از برتافتن . رجوع به برتافتن و تافتن شود: عقلاء؛ شتر ماده ٔ برتافته پای . (منتهی الارب ). ♦ برتافته شدن ؛ خشمگین شدن . رجوع به تافته شدن شود.