براک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
براک . [ ب ِ ] (ع اِ) ماهیی است که منقارها دارد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). یک قسم ماهی که منقارها دارد. (ناظم الاطباء). ج، بُرُک . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
براک . [ ب ُ ک ِ ] (ع اِ فعل ) اسم فعل است بمعنی امر. یقال فی الحرب : براک براک ؛ ای ابرکوا. (منتهی الارب ) (آنندراج ).