براکوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
براکوه . [ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان رشخوار بخش رشخوار شهرستان تربت حیدریه است که ٤٧٨ تن سکنه دارد. (از فرهنگجغرافیایی ایران ج ٩).
براکوه . [ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان رود میانخواف بخش خواف شهرستان تربت حیدریه است که ١٠٩ تن سکنه دارد. (از فرهنگجغرافیایی ایران ج ٩).
براکوه .[ ب َ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش جغتای شهرستان سبزوار است . این دهستان در دامنه ٔ شمالی کوه صدخرو و اندقان واقع است . به این جهت براکوه نامیده میشود که کلیه ٔ آبادیهای دهستان در داخل کوه واقع شده است، آب کلیه ٔ آبادی های دهستان از رودخانه های محلی و چشمه سارها تأمین میشود و کمتر قنات در این دهستان دیده میشود. از ده آبادی تشکیل شده و مجموع نفوس آنها ٨٩٦٣ نفر است . مرکز دهستان برغمد است که در ٥٥ هزارگزی خاور جغتای واقع است . در این دهستان معدن زاج سیاه و سرب وجود دارد. (از فرهنگجغرافیایی ایران ج ٩).