بدحاشیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدحاشیه . [ ب َ ی َ / ی ِ ] (ص مرکب ) آنکه اشخاص بد در اطراف خویش دارد. (یادداشت مؤلف ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدحاشیه . [ ب َ ی َ / ی ِ ] (ص مرکب ) آنکه اشخاص بد در اطراف خویش دارد. (یادداشت مؤلف ).