بجس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بجس . [ ب َ ج َ ] (ص ) نرمی . سستی . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ نرمه ٔ بینی و آن پره ٔ بینی است . (از ناظم الاطباء) (آنندراج ) (برهان ).
بجس . [ب َ ] (ع مص ) آب راندن و رفتن آن (تاج المصادر بیهقی ) (مصادر زوزنی ). راندن آب را. (ناظم الاطباء) (آنندراج ). برآمدن و روان گردیدن آب . ◄ شکافتن ریش را. (ناظم الاطباء).
بجس . [ ب َ ] (ع ص ) آب روان و جاری . (ناظم الاطباء).