بجانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بجانه . [ ب َج ْ جا ن َ ] (اِخ ) شهری است به اندلس . (آنندراج ). شهرکی است بر کرانه ٔ خلیج دریای روم، جایی بانعمت از اندلس . (از حدود العالم ). در ٣٣ هزارگزی غرناطه واقعاست . (از قاموس الاعلام ). شهری به اندلس از ناحیه ٔ بیره، پس از خرابی شهر مردم آن به مریه - دو فرسخی آن - منتقل شدند. (از معجم البلدان ). و رجوع به الحلل السندسیه ص ٤٠، ٤١، ٤٦، ٥٤، ٧٥، ١٤٧، ٢٤٢ و ٢٧١ شود.