بترک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بترک . [ ب ِ ت َ ] (اِ مرکب ) (از: ب + ترک ) کلمه ٔ دعا که هنگام وداع گویند یعنی خداحافظ. (ناظم الاطباء). ♦ بترک گفتن ؛ خداحافظ گفتن . (ناظم الاطباء). ۩ فراغت حاصل کردن از کاری . (ناظم الاطباء). و رجوع به ترک شود.
بترک . [ ] (معرب، اِ) یونانی شده ٔ پاتریارک . (از دزی ج ١ ص ٥٠).