ببروج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ببروج . [ ب َ ] (اِ) استرنگ . مردم گیاه . یبروح الصنم . (ناظم الاطباء). مردم گیا. (آنندراج ). و رجوع به یبروح الصنم شود.