بانمک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نَ مَ) (ص.)<BR>۱- جذاب، گیرا، ملیح.<BR>۲- برخوردار از ویژگیهای جالب و خوشایند که دیگران را به خنده وامی دارد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نَ مَ) (ص.) ۱- جذاب، گیرا، ملیح. ۲- برخوردار از ویژگیهای جالب و خوشایند که دیگران را به خنده وامی دارد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بانمک . [ ن َ م َ ] (ص مرکب ) (از: با + نمک ). که نمک دارد. نمکدار. نمکین . ملیح . باملاحت . خوش نمک . ملیحه . ◄ خوشمزه . طیبت گو. خوش صحبت .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی