بانخوت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بانخوت . [ ن َ وَ ] (ص مرکب ) (از: با + نخوت ) که نخوت دارد. فخور. متکبر. معجب . از خود راضی . بافیس و افاده .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط