بانارس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بانارس . [ رِ ] (اِخ ) صورتی و تلفظی از بنارس . نام شهری است در اقلیم دوم از نواحی هند. (از قانون مسعودی ج ٢ ص ٥٤٤). در لغت سانسکریت بنارس گویند که واقع است در ساحل رود گنگ و برهمن ها آنرامقدس میدانند. (ناظم الاطباء). رجوع به بنارس شود.