بالال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالال . (اِ) بالار. (جهانگیری ). ستون و چوب پوشش عمارت . (برهان قاطع). شاه تیر بزرگ خانه . (آنندراج ). تیر سقف . (فرهنگ شعوری ). تیر خانه . (اوبهی ). بالاگر. ◄ پاره از چوب . (آنندراج ). ◄ درخت سطبر. (آنندراج ). و نیز رجوع به بالار و بالاگر شود.