بالالاریجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالالاریجان . (اِخ )نام دهستانی است از بخش لاریجان شهرستان آمل . این دهستان در جنوب بخش و در مرتفعترین نقاط دره ٔ رودخانه ٔهراز واقع است . هوای آن سردسیر و آب آنجا از چشمه سارها تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و لبنیات و حبوبات و عسل است . شغل اکثر سکنه زراعت است و عده ای درپائیز و زمستان تا اواسط بهار در قسمت جلگه ٔ مازندران بکارهای زراعت مشغول هستند و تابستان بمحل خود مراجعت می نمایند. این دهستان از نقاط ییلاقی شهرستان آمل بوده و با داشتن آبهای معدنی ممکن است در آتیه بسیار آباد گردد. از ١٨ آبادی تشکیل شده و جمعیت آن در حدود ٧٥٠٠ تن است و قراء مهم آن عبارتند از: رینه، لاسم، نوا، اسک، نیاک . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣). ◄ نامی است که بنواحی علیای رودخانه ٔ هراز و لار داده شده و آن به چهار بلوک تقسیم میشود: امیری یا پایین لاریجان، بالالاریجان، به رستاق و دیلارستاق . (از ترجمه مازندران و استرآباد رابینو ص ٦٦). ◄ از دهات لاریجان است . (همان کتاب ص ١٥٤).