بالادستی

بالادستی . [ دَ ] (حامص مرکب ) عمل بالادست . برتری . غلبه . چیرگی . ◄ (ص نسبی ) که بجانب علیاست . که سوی علیا قرار دارد. مقابل پایین دستی . که فوق جای دارد.

بالادستی . [ دَ ] (اِ مرکب ) تکالیف نهفته و پنهان . (ناظم الاطباء). ظاهراً تداول عامه است، چه جای دیگر دیده نشد.