بالادار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالادار. (نف مرکب ) دارای بالا. بلند. متعالی . باعلو. ◄ کشیده قامت . بلندبالا. بلندقامت : سرو بالادار در پهلوی مورد چون درازی در کنار کوتهی . منوچهری . ◄ حافظ و نگهبان بالا. محافظ و نگهدارنده ٔ جهت بالا.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالادار. (نف مرکب ) دارای بالا. بلند. متعالی . باعلو. ◄ کشیده قامت . بلندبالا. بلندقامت : سرو بالادار در پهلوی مورد چون درازی در کنار کوتهی . منوچهری . ◄ حافظ و نگهبان بالا. محافظ و نگهدارنده ٔ جهت بالا.