بازبهادربن شجاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بازبهادربن شجاع . [ ب َ دُ رِ ن ِ ش ُ ] (اِخ ) دهمین سلطان ملوک مالوَه بوده که شهرهای دهار و ماند و سپس شاری آباد پایتخت آنها بود و بدو دسته تقسیم میشدند: نخست بنوغوری که سه تن از آنان سلطنت کردند و نخستین پادشاهان آنان دلاورخان حسین غوری بسال ٨٠٤ هَ . ق . بسلطنت رسید. دسته ٔ دوم بنوخلجی بودند که نخستین آنان محمود شاه [ اول ] خلجی کبیر در محرم ٨٤٠ بپادشاهی رسید و بازبهادربن شجاع دهمین سلطان از هر دو دسته و هفتمین شاه گروه بنوخلجی بود که بسال ٩٦٢ بسلطنت رسید و در ٩٦٨ هَ . ق . بیشتر بلاد را فتح کرد. رجوع به معجم الانساب زامباور ج ٢ ص ٤٣١ و ٤٣٢ شود.