بارکین فراخ

بارکین فراخ . [ ف َ ] (اِخ ) مؤلف شرح احوال و آثار رودکی در ج ١ ص ١٠١ بنقل از تاریخ بخارای نرشخی آرد: نیستانها و آبگیرهای بزرگ پیوسته به بیکند (شهری بر جانب جیحون ) بود که آن را «قراکول » و «بحره ٔ سامجن » نیز میخواندند. در صورتی که در متن تاریخ بخارا پارگین فراخ است . رجوع به پارگین فراخ و رجوع به احوال و اشعار رودکی ج ١ ص ١٠١ شود.