باره افکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باره افکن . [ رَ / رِ اَ ک َ ] (نف مرکب ) دیگرگون کننده ٔ باره . وارون، واژگون کننده ٔ حصار : برآمد بادی از اقصای بابل هوایش خاره دَرّ و باره افکن . منوچهری .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باره افکن . [ رَ / رِ اَ ک َ ] (نف مرکب ) دیگرگون کننده ٔ باره . وارون، واژگون کننده ٔ حصار : برآمد بادی از اقصای بابل هوایش خاره دَرّ و باره افکن . منوچهری .