بارجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بارجان . (اِخ ) از قرای خانلنجان از اعمال اصفهانست . (معجم البلدان ) (مرآت البلدان ج ١ ص ١٥٥) (دِمزن ).
بارجان . (اِخ ) کوهی است بکرمان و شهرکهای کفتر و دهک بر این کوه است . (حدود العالم ) : امیر جلال الدین سالار بلند که در کوه بارجان بودعصیان نموده بود. (المضاف الی بدایع الازمان ص ٤٩).