باذبینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باذبینی . (اِخ ) ابوالرضا احمدبن مسعودبن الزقطر باذبینی . از محدثان بود و از ابوالبرکات یحیی بن عبدالرحمن بن حُبَیش فارقی قاضی مارستان سماع کرد و بسال ٥٩٢ هَ . ق . درگذشت . (از معجم البلدان ). و رجوع به تاج العروس شود.
باذبینی . (ص نسبی ) نسبت به باذبین که نام مردی بود. رجوع به باذبین و تاج العروس شود.
باذبینی . (اِخ ) باذبین . شهری است زیر واسط. رجوع به باذبین و تاج العروس شود.