بادک

بادک . [ دَ] (اِ) کودک ساقی باده دهنده ٔ زنان سلاطین پارسی، و رودک و ریدک ساقی باده ده مردان کمتر از ده سال داشته باشد و ببلوغ نرسیده باشد. (آنندراج ) (انجمن آرا).

بادک . [ دَ ] (اِخ )قریه ای است بیک فرسنگی ابرقوه . (فارسنامه ٔ ناصری ).