بادکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادکان . (اِ مرکب ) رجوع به بادگان شود.
بادکان . (اِخ ) دهی است از دهستان جوانرود بخش پاوه ٔ شهرستان سنندج . در چهارهزاروپانصدگزی جنوب خاوری پاوه و پنج هزارگزی باختر قلعه ٔ جوانرود در کوهستان واقعست . هوایش سردسیر و ٢٥٣ تن سکنه دارد. آبش از چشمه و محصولش غلات، لبنیات، توتون و شغل مردمش زراعت و گله داری وراهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).