بادسیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادسیر. [ س َ/ س ِ ] (ص مرکب ) از صفات اسب باشد، ای اسپ تند و سریعالسیر. (آنندراج ). چابک از آدم و حیوان . (فرهنگ ضیا). تیزرو و تندرفتار. (ناظم الاطباء). رونده و شتابنده چون باد. (دمزن ). ◄ مرد متکبر. ◄ کبر. (آنندراج ).