بادسوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادسوار. [ س َ ] (ص مرکب ) سوار. (ناظم الاطباء). اسپ سوار. (آنندراج ). ◄ چابک سوار. ◄ اسب تیزرو. (آنندراج ). اسب تندرو و تیزرفتار. ◄ (اِ مرکب ) بادزن و مروحه . (ناظم الاطباء). بادزن بزرگی که بسقف آویزند و بوسیله ٔ طنابی بحرکت درآورند. (دمزن ).