بادبان اخضر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادبان اخضر. [ ن ِ اَ ض َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان و فلک و عرش و کرسی باشد. (برهان ) (آنندراج ) (مجموعه ٔ مترادفات ص ١٠). آسمان و عرش . (ناظم الاطباء) : چون آه عاشق آمد صبح آتش معنبر سیماب آتشین زد در بادبادن اخضر. خاقانی . رجوع به بادبان سبز شود.