بادانجیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادانجیر. [اَ ] (اِ مرکب ) نوعی از درخت انجیر است که پیش از همه ٔ درختان میوه دهد و انجیر آن کاواک و پرباد میباشد. (برهان ) (جهانگیری ). انجیر بادی . قسمی از درخت انجیر که پیش از سایر درختان انجیر بار آورد و انجیر آن کاواک و کم شیرینی است . (ناظم الاطباء) : گه ز ناپاکی ز بادانجیر بید انگیختند گه ز خودرائی ز بیدانجیر عرعر ساختند. خاقانی (از آنندراج ) (از جهانگیری ) (از شعوری ) (از فرهنگ نظام ).