بادامچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادامچه . [ چ َ ] (اِخ ) قریه ای است بسه فرسنگ مشرق شهر خفر. (فارسنامه ٔ ناصری ).
بادامچه . [ چ َ / چ ِ ](اِ مصغر) بادام خرد. درختچه ای است که در اطراف کرج و پشند میروید . رجوع به بادام و بادامک شود. (جنگل شناسی ساعی ج ١ ص ٢٢٧). ◄ در تداول عوام، آهک با پاره های خرد از جنس خوب . ◄ پیله ای که ابریشم از آن گیرند.