باجر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باجر. [ ج ِ ] (اِخ ) نام مردی است .
باجر. [ ج ِ ] (اِخ ) بادجِر. جرجس (جرج ) پرسی . مستشرق انگلیسی . او راست : الذخیرة العلمیة فی اللغتین الانکلیزیةوالعربیة، و آن بزرگترین قاموس انگلیسی بعربی است ودر هرتفرد (انگلستان ) بسال ١٢٩٨ هَ . ق . / ١٨٨١ م . در ١٢٤٤ صفحه بطبع رسیده است . (از معجم المطبوعات ).
باجر. [ ج ِ ] (ع ص ) کلان شکم و آماسیده و دمیده جوف . (منتهی الارب ). المنتفخ الجوف . ج، بجرة. (اقرب الموارد).