باج دنباله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باج دنباله . [ ج ِ دُم ْ ل َ / ل ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نوعی از باجهای رسوم ایران و از بعضی بتحقیق رسیده که بمعنی حراج زیادت باشد، پس بمجاز بمعنی کمال زیادت آمده . تأثیر گوید : باج دنباله مه از روز قیامت گیرد سرمه ٔ دیده کند گر شب کوتاه مرا. (از آنندراج ).