باتب

باتب . [ ت َ ] (ص ) بنا بنقل شعوری، لغتی است در بابت بمعنی لایق، سزاوار، و آنرا باب هم گویند : یار چو گل در صفا عاشق بلبل نوا خنده باد را سزا باتب من گریه است . عبدالباقی هروی . (شعوری ج ١ ص ١٥١) (ناظم الاطباء).