بابکیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بابکیه . [ ب َ کی ی َ ] (اِخ ) گروهی از فرقه ٔ سبعیه باشند. رجوع به «سبعیه » خرمیه شود. بابکیه یا خرمیه یا خرم دینان یا محمره، اصلاً نام اصحاب بابک خرمی است که در عصر مأمون خروج کرد و بدست افشین سردار معتصم دستگیر و مقتول شد. چون بعضی از مقالات بومسلمیه و اسماعیلیه و غُلاة بمعتقدات این فرقه شبیه بوده ایشان را هم مخالفین باین اسم خوانند. رجوع به بابکی و شهرستانی ص ١١٣ و ١٣٢، تبصره ص ٤٢٣، فرق ص ٣٢، تلبیس ابلیس ص ١٠٩ و ١١٢، انساب ١٩٦a .f بنقل خاندان نوبختی اقبال صص ٢٥٤ - ٢٥٥ و لغات تاریخیه و جغرافیه ٔ ترکی ج ٢ شود.