ایچاایچ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایچاایچ . (ترکی، اِ مرکب ) نوشانوش پیاله ٔ شراب . (آنندراج ) (بهار عجم ).گردش مدام پیاله ٔ شراب . (ناظم الاطباء) : از فقیهان شد و مدی منع جام باده را در صبوحی بانگ ایچاایچ میدانیم ما. میرنجات (از بهار عجم ).