ایدند

ایدند. [ دَ ] (ص، ضمیر، اِ) به معنی انداست و آن عددی باشد مجهول که بده نرسد و آنرا بعربی بضع خوانند. (برهان ) (آنندراج ).اند است . (اوبهی ). آن شماری مجهول باشد که نامش دیدار نکرده باشند که چند است . (ازحاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ). عدد نامعینی از سه تا ده که به تازی بضع گویند. (ناظم الاطباء): جهان این است چونین است تا بود و هم چونین بود ایدند بارا . رودکی . هر کجا مردم رسید و هر کجا مردم رسد تو رسیدستی و لشکر برده ای ایدند بار. فرخی . رجوع به اند شود.