ایدمر جلدکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایدمر جلدکی . [ ] (اِخ ) عزالدین علی بن ایدمربن علی بن ایدمر جلدکی . ابتدا در دمشق سپس در قاهره سکونت اختیار کرد و در درس کیمیا ولع زیاد داشت . صاحب کشف الظنون تصنیفات وی را در کیمیا بیش از بیست تصنیف دانسته است از جمله : ١ - کنز الاختصاص و درة الغواص فی معرفة اسرار علم الخواص . ٢ - المصباح فی [ اسرار ] علم المفتاح . ٣ - نتائج الفکری فی الفحص عن احوال الحجر. و کتابهای ذیل نیز از وی بنظر رسیده است : ١ - البرهان فی اسرار المیزان (الجزء الثالث ). ٢ - التقریب فی اسرار علم الترکیب . ٣ - غایة السرور. وی به سال ٧٦٢ هَ . ق . در قاهره درگذشت . (از معجم المطبوعات ج ١ ص ٧٠٣ و ٧٠٤). رجوع به کشاف اصطلاحات الفنون ص ٥١٢ شود.