اکتناف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکتناف . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) حظیره ٔ شتران ساختن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ گرد چیزی درآمدن . (تاج المصادر بیهقی ) (از المصادر زوزنی ). احاطه کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ پناه گرفتن . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). ◄ (اِمص ) پناه داری : کی گذارد حافظ اندر اکتناف که کسی چیزی رباید از گزاف . مولوی . ◄ شوغاه ببافتن شتر را از شاخ درخت . (از تاج المصادر بیهقی ).