اکتف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکتف . [ اَ ت َ ] (ع ص ) ستور لنگ از کتف . گویند: فرس اکتف و جمل اکتف . ج، کُتف . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ فراخ شانه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). پهن کتف . (تاج المصادر بیهقی ). مردی پهن شانه و دردمند. (مهذب الاسماء). ◄ اسب که به سر شانه ٔ او پهنایی و گشادگی باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).