اکاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکاره . [ اَک ْ کا رَ ] (ع ص ) اکارة. برزگر. ◄ دهقان ساکن یک ده که سهمی از زمینهای دایر ندارد و برای کار کردن به دیه های مجاور می رود. ج، اَکَرَة. (فرهنگ فارسی معین ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکاره . [ اَک ْ کا رَ ] (ع ص ) اکارة. برزگر. ◄ دهقان ساکن یک ده که سهمی از زمینهای دایر ندارد و برای کار کردن به دیه های مجاور می رود. ج، اَکَرَة. (فرهنگ فارسی معین ).