اکارم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکارم . [ اَ رِ ] (ع ص، اِ) ج ِاَکرَم . (ناظم الاطباء). کریمتران . (فرهنگ فارسی معین ). گرامی تران و بخشنده تران . (آنندراج ) (غیاث اللغات ) : اگر نه این حشاشه ٔ مکرمت و بقیه ٔ اکارم ... دل بازمیدادی ... رقم سواد بر بیاض کشیدن محروم شدی . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٩). و رجوع به اکرم شود. ♦ سلیل الاکارم ؛ که از دودمان گرامی و شریف باشد. والاگهر. نجیب زاده . والانژاد. (از یادداشت مؤلف ). ◄ گرانمایگان . ◄ جوانمردان . (فرهنگ فارسی معین ).