اوفتیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوفتیدن . [ دَ ] (مص ) صورتی از اوفتادن : گر سعیدی از مناره اوفتید بادش اندر جامه افتاد و رهید. مولوی . از آن بانگ دهل از عالم کل بدین دنیای فانی اوفتیدیم . مولوی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوفتیدن . [ دَ ] (مص ) صورتی از اوفتادن : گر سعیدی از مناره اوفتید بادش اندر جامه افتاد و رهید. مولوی . از آن بانگ دهل از عالم کل بدین دنیای فانی اوفتیدیم . مولوی .