اوزون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوزون . [ اَ / اُو ] (ص ) افزون . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (برهان ).
اوزون . [ اِ وَزْ زو ] (ع اِ) ج ِ اِوَزّ. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (مهذب الاسماء). رجوع به اِوَزّ شود.
اوزون . [ اُ زُن ْ ] (فرانسوی، اِ) شکل دگروار اکسیژن با فرمول شیمیایی O٣ (هر مولکول آن سه اتم اکسیژن دارد). گازی است آبی رنگ، بی ثبات و با بوی نافذ. اثر آن از اکسیژن شدیدتر است . یک برابرونیم از اکسیژن سنگین تر است . در تخلیه ٔ برق در اکسیژن تشکیل می شود. پس از رعد و برق در هوا موجود است . بعنوان رنگ زدا و برای تصفیه ٔ آب و هوا بکار میرود. (دایرةالمعارف فارسی ).