اوره

اوره . [ اَ رَ / رِ ] (اِ) ابره، قبا و ابره رضایی و غیره . (غیاث اللغات ). رویه ٔ قبا. (انجمن آرا). ابره است که روی قبا و کلاه وامثال آن باشد چه در فارسی با و واو بهم تبدیل می یابند. (هفت قلزم ) (آنندراج ) (برهان ). ابره، قبا و کلاه و جز آن در مقابل آستر. (ناظم الاطباء) : حال مقلوب شد که بر تن دهر اوره کرباس و دیبه آستر است . خاقانی . ◄ خوب ترین طرف جامه . ◄ سطح از هر چیزی . (ناظم الاطباء). ♦ اوره ٔ افلاک ؛ فلک الافلاک و عرش . (ناظم الاطباء).

اوره . [ اَ رَه ْ ] (اِ مرکب ) رهگذر آب . (اوبهی ). آب راهه .

اوره . [ اَ رَه ْ ] (ع ص ) گول و احمق . (منتهی الارب )(ناظم الاطباء). احمق . (تاج المصادر بیهقی ). ابله .