اهیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهیم . [ اَ هَْ ی َ ] (ع ص )اشتر تشنک زده . ج، هیم . (مهذب الاسماء نسخه ٔ خطی ).
اهیم . [اَ هَْ ی َ ] (ع اِ) شب بی ستارگان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). شب بی ستاره . (ناظم الاطباء). ◄ هوشاز زده . (خلاصه، از یادداشت به خط مرحوم دهخدا).