اهویة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهویة. [ اَ هَْ وِ ی َ ] (ع اِ) ج ِ هوا. چنانکه اغذیه و ادویه جمع غذا و دوا. (آنندراج )(غیاث اللغات ) (مهذب الاسماء) (از ناظم الاطباء) : بر یکدیگر حسد بردند و اهویه ٔمختلفه در میان ایشان پیدا شد. (تاریخ قم ص ٢٤١). رجوع به هوا شود.
اهویة. [ اُ وی ی َ ] (ع اِ) میان آسمان و زمین . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء نسخه ٔ خطی ). ◄ مغاکی . گودی . (منتهی الارب ).