اهل باطن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهل باطن . [ اَ ل ِ طِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) صاحب دل . (آنندراج ). مقابل اهل ظاهر و صورت . آنانکه بتأویل قرآن استناد کنند. اهل تأویل . و رجوع به جامعالحکمتین ص ٢٩٧ و فهرست آن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهل باطن . [ اَ ل ِ طِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) صاحب دل . (آنندراج ). مقابل اهل ظاهر و صورت . آنانکه بتأویل قرآن استناد کنند. اهل تأویل . و رجوع به جامعالحکمتین ص ٢٩٧ و فهرست آن شود.