اهل ا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهل ا. [ اَ لُل ْ لاه ] (ع اِ مرکب ) مردان متقی و پارسا : مردی از اهل اﷲ رسید و وقوف بمددی را به ایشان تلقین کرد. (انیس الطالبین ص ١١٤). و رجوع به اهل و ترکیبات آن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهل ا. [ اَ لُل ْ لاه ] (ع اِ مرکب ) مردان متقی و پارسا : مردی از اهل اﷲ رسید و وقوف بمددی را به ایشان تلقین کرد. (انیس الطالبین ص ١١٤). و رجوع به اهل و ترکیبات آن شود.