انکاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انکاع . [ اِ ] (ع مص ) شتابانیدن از کار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ رد کردن و دفع نمودن . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). دور گردانیدن . ◄ مانده ساختن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). خسته کردن . (از اقرب الموارد) . ◄ مانده و خسته شدن . (از ناظم الاطباء).